Babcia zawsze trzymała w szafie dużo płótna. Z niego szyła obrusy, by wypełniały się ciepłem rodzinnego stołu i blaskiem wielkanocnej świecy. Nakrywała nim ciasto — paski rosły, a płótno wchłaniało świąteczny cud. Do koszyka ścieliła serwetkę i święciła zgodnie z tradycją.

Dużo tego płótna miała Babcia, dużo też zostało. Z niego krajać coś nowego, dzielić się jego światłem. Lola byłaby rada.

Kolekcja została stworzona z tkaniny z osobistego kufra babci Oli. Naturalne płótno wyprodukowane w latach 70. w ukraińskich fabrykach.